นี่หรือชีวิต (ชีวิตบัดซบ 2)

                วันที่  29  สิงหาคม  2554  มีผู้ใหญ่บ้านแห่งหนึ่งพร้อมกับสมาชิกอบต. ได้มาแจ้งและขอรับคำปรึกษา  เรื่องที่เกิดขึ้นก็คือ "ลูกชายข่มขืนแม่" เป็นระยะเวลาต่อเนื่องกันประมาณ 2 ปีเศษ
                เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น คือ  เมื่อ ปี 2552  คือเมื่อ 2 ปีที่แล้ว ลูกชาย คือ นาย ป. ซึ่งป่วยติดเชื้อเอดส์และมีอาการทางจิต  เนื่องจากเสพยาบ้ามาตั้งแต่ อายุ  13 ปี ปัจจุบัน อายุ 33 ปี  ภรรยาหนีออกไป 
จากบ้าน นาง ว. ซึ่งเป็นแม่ของนาย ป. ป่วยเป็นมะเร็งปากมดลูก  และเข้ารับการรักษาที่รพ.สวนดอก
โดย คีโมบำบัด เมื่อกลับมาอยู่บ้าน  ก็ถูก นาย ป. บังคับข่มขืน  เมื่อไม่ยินยอมก็ถูกทุบตีทำร้าย  ไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้  สมาชิกในบ้านนี้ จะมี พ่อ แม่ ลูกชาย 2 คน นาย ป. เป็นลูกชายคนโต ไม่ได้ทำงาน เนื่องจากเจ็บป่วย  พ่อ รับจ้างเลี้ยงวัว ลูกชายอีกคน คือ นาย อ. ทำงานรับจ้าง ต้องไปอาศัยอยู่ที่บ้านป้า(พี่สาวของพ่อ) เนื่องจากรำคาญ นาย ป.  ผู้ใหญ่บ้านเล่าว่า ไม่ทราบเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเพราะนาง ว. ไม่ได้แจ้ง  แต่ก็ได้ให้ความช่วยเหลือครอบครัวนี้ เพราะ นาง ว. มักจะโอดครวญกับผู้ใหญ่บ้านว่า ขอให้ส่งนางไปอยู่ที่อื่น ผู้ใหญ่บ้านเข้าใจว่า ครอบครัวนี้ลำบาก จึงมักจะจัดหาเครื่องอุปโภคและบริโภคมาให้เป็นประจำ  ต่อมาเมื่อวันศุกร์ที่ 26 ส.ค. 54 นาง ว. ได้หลุดปากเล่าว่าถูกลูกชายข่มขืนและขอความช่วยเหลือจากผู้ใหญ่บ้านให้ส่งนางไปรับการอุปการะจากหน่วยงานสถานสงเคราะห์หรือที่อื่น ๆ ผู้ใหญ่บ้านจึงมาขอรับคำปรึกษาว่า ต้องส่งนาง ว. ไปเข้ารับการสงเคราะห์ที่ไหน  เนื่องจากครอบครัวของนาง ว. รับทราบเรื่องทั้งหมดแล้ว แต่ไม่อยากให้ดำเนินคดีกับนาย ป. เนื่องจากขณะนี้มีอาการ
เป็นตุ่มหนองตามแขน ขา ลำตัว และพูดเพ้อเจ้อคนเดียว 
                 ฉันรับฟังเรื่องราวทั้งหมดแล้ว  สิ่งที่ต้องดำเนินการโดยด่วน คือ การประเมินสภาพกาย จิต ของนาง ว.และนาย ป. รวมทั้งการประชุมทีมสหวิชาชีพ  เพื่อให้การช่วยเหลือเร่งด่วน